رویای مجازی

سفیدی که در میان

                  سرخ و سیاه و سبز

                                      رنگ باخته است

آری...

          در رویای سفید من

      حقیقت و مجاز در جدل شد

       دوستی و عشق همسفر شد

        زندگی با مرگ خداحافظی ابدی نمود!!!

لاله ها خندیدند !  بلند بلند

                             قاه قاه قاه ...

 کبوتران روی بالهایش

               تا شهر عشق

                         آرزو حمل کردند

  -         بالهای طاوس سفید شد

***

مادر "تریسا" در خطاب به مردم جهان گفت:

                             "معیار آدمیت آدم  رنگ نیست"

مولانا نیز مصراعی از مثنوی بلندش را چنین اصلاح نمود:

                                      " بیرنگی دیگر اسیر رنگ نیست"

 گاندی نامه ای مشرح نوشت به رنگ سفید

                     نظریه عدم خشونت اش را تجدید کرد!

 ***

      ولی اینبار هیچ کس به آن پی نبرد

                              رنگ سفید روی کاغذ سفید!!!

***

 همه و همه  با ‘گذشت ثانیه به وقوغ  پیوست

 ولی افسوس

          رویای زود گذری بود

  در دنیای همیشگی بازگشتم

                   رنگ را دوباره معیار یافتم

               سفیدی نه بلکه سیاهی، را  رنگ غالب دیدم

 غزل مولانا دست نخورده باقیست:

                       " چونكه بيرنگي اســــير رنگ شد     موسي ي با موسي ي در جنگ شد"

نه خبری از مولانا بود، نه از گاندی و نه از مادر تریسا

                                       همه در بسترهای خاک برای ابد خفته اند

                                                                         ب.ر. همتا  ادیلید   28.11.2007