| By Phil Zabriskie |
این مطلب مفصل متن پروگرام تحقیقی فیل زیبریسکی ژورنالست و پژوهشگر نیشنل جیوگرافیک، شبکه تلویزیون مسندی، می باشد.
مطلب مذکور به زبان انگلیسی در وبسایت نیشنل جیوگرافیک نشر گردیده است. زمانی که این مطلب را خواندم احساس دوگانه به من رخ داد. از طرفی احساس مسرت و امیدواری بخاطر که یک خارجی دهن به تحسین مردم زحمتکش و لی ستمدیده ی من باز نموده و حقایق را صریحاْ بیان میکند. و از طرفی دیگر احساس درد و رنج چشمانم را پر از اشک ساخت. درد و رنجی که صفحات تاریخ از اظهار آن به ستوه آمده است.
امروز، روز تاریخی "عذر خواهی" حکومت جدید از مردمان بومی آسترالیا بود، و بدین منظور پروگرامی را ترتیب داده بودند که در آن صدراعظم کشور رسماً طی یک سخنرانی متن تصویب شده ی عذرخواهی را قرائت نمود. مردمان بومی که در سرتاسر آسترالیا این برنامه را به صورت مستقیم میدیدند، اشک از چشمان شان جاری بود. به هر صورت روز تاریخی و سرنوشت سازی بود در تاریخ این کشور.
بدبختانه یا خوشبختانه خواندن مقاله ی "بیگانه ها"( The outsiders) توسط بنده هم مصادف با این روز شد. و هزاران پرسش بی پاسخ را در ذهنم زنده ساخت.
| The Hazaras cherish education and hard work, but their Shiite Muslim faith and Asian features have long made them a target. Will they find a better life in the post-Taliban era ? 1 | |
|
At the heart of Afghanistan is an empty space, a striking absence, where the larger of the colossal Bamian Buddhas once stood. In March 2001 the Taliban fired rockets at the statues for days on end, then planted and detonated explosives inside them. The Buddhas had looked out over Bamian for some 1,500 years. Silk Road traders and missionaries of several faiths came and went. Emissaries of empires passed through—Mongols, Safavids, Moguls, British, Soviets—often leaving bloody footprints. A country called Afghanistan took shape. Regimes rose and collapsed or were overthrown. The statues stood through it all. But the Taliban saw the Buddhas simply as non-Islamic idols, heresies carved in stone. They did not mind being thought brutish. They did not fear further isolation. Destroying the statues was a pious assertion of their brand of faith over history and culture. |
متن کامل مقاله ی مذکور را اینجا بخوانید.

